بعد هر چی دوست و آشنا دارند اسمشون رو نوشتن باقیه نظرات رو هم منعکس نمی کنند...
توی یه جای کوچیک هم نمیتونیم تمرین دموکراسی کنیم؟
توسعه پایدار روستایی یکی ازاهداف اساسی سیاست گذاری های کل درهمه کشورها وبخصوص درایران است.چه روستاییان وهمچنین رابطه این ابعاد با محیط پیرامون می باشد.درسیستم جدید مدیریتی کشور،مدیریت روستاها به شوراها و دهیاری ها سپرده شده است .مدیریت روستایی درفرایند توسعه یک پارچه و پایدارنقش اساسی دارد.مدیریت روستایی درواقع فرایند سازماندهی و هدایت جامعه و محیط روستایی ازطریق شکل دادن به سازمان ها و نهادهاست.این سازمان ها ونهادها،ابزار یاوسایل تامین هدف های جامعه روستایی هستند هدف هایی که مردم آن راترسیم می کنند و می پذیرند.همچنین مدیریت توسعه روستایی فرایند چند جانبه ای است که شامل رکن مردم،دولت و نهادهای عمومی هستند.دراین فرایند بامشارکت مردم و از طریق تشکیلات و سازمان های روستایی برنامه ها وطرح های توسعه روستایی تدوین و اجراگردیده وتحت نظارت و ارزشیابی قرارمی گیرد(رضوانی،211:386)توسعه پایدارروستایی عبارتست ازوحدت میان ابعاداجتماعی ،اقتصادی،فرهنگی و زیست محیطی به منظور بالابردن سطح معیشت ورفاه مردم روستایی است.درتوسعه پایدارروستایی توجه به عوامل زیست محیطی ازاهمیت بسیاری برخوردار می باشد.
نقش شورا اسلامی و دهیاری ها درتوسعه پایدار روستایی تشکیل شوراهای اسلامی درنواحی روستایی،اقدامی بسیار موثردرفرایند مردم سالاری ومشارکت مردم درسرنوشت خویش محسوب می شود.درنواحی روستایی که درچند دهه اخیرخلا مدیریت وجود داشت،تشکیل شوراهای تاسیس دهیاری اهمیت بسیاربیشتری نسبت به نواحی شهری دارد،چراکه شوراها توانسته اند خلا مدیریت رادرروستاها پرکنند.(رضوانی،222:1383).شوراهای اسلامی به عنوان یک نهاد قانون گذاری در مقیاس کوچک و محلی می توانند کمبودهای موجود در روستای خویش رابه خوبی شناخته و نسبت به آنها برنامه ریزی نمایند وحتی درانعکاس موانع و مشکلات توسعه روستای مربوطه را به شورای بخش می نمایند تا تصمیم گیری های لازم به این مشکلات دررده های بالای مدیریتی انجام گیرد.تشکیل شوراهای اسلامی روستایی اقدام بسیار موثردرفرایند مشارکت مردم در توسعه نواحی روستایی محسوب می شود،ولی ازآنجا که شوراها یک نهاد مشورتی و نظارتی است.بدون تشکیلات اجرایی ناقص است و نمی تواند وظایف خودرابه انجام دهد، کما اینکه شوراهای اسلامی روستایی تشکیل شده درسال های اولیه بعداز پیروزی انقلاب نیزبه دلیل نداشتن واحدهای اجرایی موفقیت چندانی نداشتند.خوشبختانه قانون گذار به این نکته مهم توجه داشته ودرقانون شوراها،تشکیل دهیاری رانیز پیش بینی کرده است(همان)....
نقش روابط تعاملی شوراها و دهیاری و روستاییان درتوسعه پایدارروستایی
باتوجه به ابعاد توسعه پایدارروستایی ونقش محوری انسان دراین فرایند،همکاری وتعامل بین مردم وشوراها ودهیاری ضروری است.درتوسعه پایدارنقش پایدارنقش مردم ودهیاری وشوراها بازشناخته شد.و برای رسیدن به این توسعه پایدارهمکاری و تعامل مردم و شوراها ودهیاری ازاصول کلیدی به شمارمی رود و با نگاهی به قانون وظایف واختیارات شوراها ی اسلامی نقش شورا درتوسعه ی روستایی به خوبی مشخص است.ازجمله درمواردی ازقبیل :
_بررسی وشناخت کمبودها،نیازها ونارساییهای روستاوتهیه طرح وپیشنهادهای اصلاحی و عملی.
_جلب مشارکت و همکاری عمومی درامورفرهنگی و دینی.
_نظارت و پیگیری دراجرای طرح های عمرانی مخصوص روستاها.
_همکاری با مسئولان برای احداث واداره وبهره برداری ازتاسیسات عمومی.
_شناسایی مشکلات فرهنگی ،ورزشی و آموزشی روستاها و پیشنهاد به مسئولین.
_تلاش برای حفظ و نگهداری بناهای فرهنگی ،ورزشی و هنری و گلزارشهدای روستا.
_همکاری درحفظ بناهاو آثارتاریخی و محوطه های تاریخی_فرهنگی.
موارد فوق نقش شوراها را درتوسعه روستایی نشان می دهد.
همچنین با مروری به وظایف دهیاری ها به عنوان بازوی اجرایی شوراها مطرح می باشند نقش این ها نیزدرتوسعه روستامشخص است.
دهیاری ها از بدو تشکیل تاکنون بااستفاده ازهمیاری و مشارکت مردم و کمک های دولت به منظور رفع نیازمندی های عمومی ،جمع آوری زباله،ارائه خدمات عمومی و توسعه معابر اقداماتی انجام داده اند.اجرای طرح هادی،برنامه خدمات عمومی و برنامه خدمات اجتماعی_اقتصادی_سه فعالیت عمده دهیاری ها را تشکیل می دهد(رضوانی،230:1383)
این سه فعالیت عمده دهیاری ها درچارچوب توسعه روستایی قرارمی گیرند.همچنین درماده 10 قانون وظایف دهیار و دهیاری به وظایف دهیار درتوسعه پایدارروستایی واداره روستا بطور مبسوط پرداخته شده است.
دربازبینی وظایف می توان و اختیارات شوراها و دهیاری این نکته روشن می گردد که شوراها وظیفه شناخت ورسیدگی به مسائل جامعه روستایی را دارند وبرای این کمبودها ومشکلات طرح و برنامه ای می ریزند و وظیفه دهیاری اجرای این مصوبات شوراهاوظایف جانبی دیگری که قانونگذار برعهده وی قرارداده است.دراین دو وظایف می توان ازهمکاری و قابلیت های مردمی استفاده کرد.هر چند توضیح بیش از این شاید از حوصله این مقال خارج باشد و سنگینی وزن این سطور بر گرده مثلاً قشر تحصیلکرده روستایمان فشار بیاورد که در وبلاگهای بقول معروف زردشان به دنبال یافتن بهترین بازیکن فوتبال قرن می گردند... غافل از اینکه انتخاب های نادرست,عدم آگاهی ، حسادت ها و غرض ورزی های شخصی و قبیله ای در کنار بی سوادی و فقر فرهنگی توده ساکن در محل سبب شده است که سالها ورزش روستا به خاموش فرو رود...در حالیکه با نگاهی سالم تر می شد با انتخاب شوراهایی تحصیلکرده،دلسوز و اصلح سنگ بنای توسعه ای پایدار را در روستا بنا نهیم...
سال به سال
هر سال
يك سين ساده
از سفره هفت سين ما كم مي شود
چرا ... ؟
رويا مي پرسد
رويا دختر يكي از كارگران همين خط واحد است
سال به سال
هر سال
هزار مشق دشوار
بر شب تكليف و ترانه ما تحميل مي شود
چرا ...؟
چرا نمي گذارند كسي
در امتحان آسان نان و سر پناه قبول شود ؟
اميد مي پرسد .
اميد فرزند يكي از كارگران نيشكر تلخاب است.
سال به سال
هر سال
...
(بگذار سخن بگويم!)
واژه ها بي وثيقه آزاد نمي شوند ،
اين كيفر خواست تباني ما با ترانه ي زندگي ست ؟
نه رويا مي پرسد نه اميد ،
من مي گويم
پدر من هم
يكي از كارگران خسته همين جهان بود .
سال به سال
هر سال
صحبت از نفت و چراغ و سپيده دم است
صحبت از سفره گشودن صبح است
صحبت از علاقه عجيبي به اسم عدالت است ،
اما پرده ها تاريك
پدرها خسته
سفره ها خالي ست .
سال به سال
هر سال
...
(بگذار سخن بگويم!)
بگذار هر چه مي خواهد ببارد ،
ببارد از سنگ از سياهي از سكوت
ما نوميد نمي شويم
ما همچنان
سفره ي بي سين خانوار خويش را
با الفباي تمام عيار عشق مي آرائيم .
اين را من نمي گويم ،
مادران ما مي گويند .
دلمان خوش بود راهی را آغاز کردیم دوستان خوب و بچه محل های تحصیلکردمون هر کجا که هستند کنار هم جمع شوند و هر کسی هر کاری از دستش بر میاد رو برای محرومیت زدایی چوشل زیبایمان بر دارد...ولی افسوس و صد افسوس که این شروع قشنگ به بیراهه رفت و وبلاگ هایی سر برآوردند که کارشان شد تعریف تمجید از چند تن از نزدیکان و تفرقه افکنی....نه از چوشل واحد خبری شد و نه از شورای مرکزی...فصل انتخابات شوراها شروع شد و باز هم مثل سنوات گذشته عده ای قلیل و بی سواد ثبت نام کردند و ان شالله انتخاب هم می شوند!و باز قصه تکراری همیشگی (از آدمهای کوچک انتظار کار بزرگ داشتن خطاست!)و...
